بر اساس آمارهای بانک مرکزی، در بین دولتهای پس از انقلاب، دولت مسعود پزشکیان بیشترین رشد چاپ پول را به ثبت رسانده است.
چاپ پول یا افزایش رشد پایه پولی از آنجا که موجب رشد حدودا 7 برابری نقدینگی و متعاقبا تحمیل تورم به جامعه میشود، همواره شاخص مورد نقدی در اقتصاد ایران بوده است. طی 4 دهه اخیر علت اصلی چاپ پول یا رشد پایه پولی در ایران، استقراض دولتها از بانک مرکزی برای تامین هزینهها بوده است. یعنی دولتها به علت بیانضباطی مالی و بودجهای، دچار کسری بودجه شده و این کسری را با چاپ پول تامین کردهاند اما تورم آن را اقشار متوسط و کمدرآمد جامعه تحمل کردهاند چراکه تورم بالا همواره به سود اقشار مرفه است که داراییهای مالی کلانی دارند.
آمارهای بانک مرکزی درباره نرخ رشد پایه پولی در ابتدا و انتهای دولتها نشان میدهد دولت پزشکیان بدترین عملکرد را داشته است. در ابتدای دولت چهاردهم رشد پایه پولی 18.7 درصد بود اما در بهمن سال گذشته به 54.7 درصد رسید که رشد 36 واحد درصدی نشان میدهد. بدین ترتیب دولت پزشکیان، رکورد دولت حسن روحانی در چاپ پول را شکست چراکه پیش از این دولت روحانی رکورددار چاپ پول بود.
در بین دولتهای پس از انقلاب، موفقترین دولت در کنترل چاپ پول، دولت شهید رئیسی بود چراکه توانست نرخ رشد پایه پولی را از 39.5 درصد در ابتدای دوره به 18.7 درصد در پایان دوره خود برساند. بدین ترتیب دولت شهید رئیسی منضبطترین دولت پس از انقلاب محسوب میشود.

