سازمان سرمایه‌گذاری تامین اجتماعی (شستا)، متولی دارایی‌های میلیون‌ها بازنشسته و افراد تحت پوشش صندوق تامین اجتماعی است. رسالت بنیادین این سازمان، بهینه‌سازی سود و بازگرداندن حداکثری سرمایه‌ها به تامین اجتماعی است تا در نهایت، معیشت و رفاه کسانی تامین شود که سال‌ها عمر خود را وقف تولید در این کشور کرده‌اند.
اما رویکرد اخیر روابط عمومی شستا، با برگزاری نشست‌های رسانه‌ای پُرخرج و دعوت از چهره‌های سیاسی، از جمله مهاجرانی (سخنگوی دولت)، یوسف پزشکیان (فرزند رئیس‌جمهور) و برخی روزنامه‌نگاران قدیمی برای رونمایی از یک مجموعه مستند ۶۰ قسمتی، پرسش‌های جدی را در مورد اولویت‌های مدیریتی این سازمان ایجاد کرده است. در حالی که شستا هدف از این پروژه را «تکریم کارگران و فعالان تولید در دوران جنگ» عنوان کرده، اما سوال این است که آیا ماهیت شستا از یک سازمان سرمایه‌گذاری به سازمان سینمایی تغییر یافته است؟ در راستای شفافیت مالی، باید به روشنی پاسخ داده شود که ساخت مستند ۶۰ قسمتی و مجموعه‌ای با عنوان «وطنم ایران» با چه منابع مالی و از کدام ردیف بودجه صورت گرفته است؟
آیا در شرایط فعلی، وظیفه شستا ساخت مستندهای تصویری است یا تلاش برای حداکثرسازی توان بنگاه‌ها جهت سودآوری به نفع بازنشستگان؟
رونمایی‌های تشریفاتی با حضور سیاسیون، هیچ اثری در بهبود معیشت کارگران و بازنشستگان ندارد و صرفاً تلاشی برای اعتبار بخشیدن به پروژه‌هایی است که خروجی واقعی در بهبود تولید ندارند. تکریم واقعی کارگران، در بهبود کیفیت زندگی امروز آنهاست، نه در قاب فیلم‌هایی که هزینه ساخت‌شان از جیب همان کارگران پرداخت شده باشد.
به نظر می‌رسد در مدیریت محمدرضا سعیدی، «تبلیغات برای تولید» با «حمایت از تولید» اشتباه گرفته شده است. جمع کردن چند چهره سیاسی و رسانه‌ای در یک مراسم، کدام کمبودهای معیشتی نیروی کار را برطرف می‌کند؟
این تولیدات دقیقا قرار است کجا به نمایش گذاشته شوند؟ آیا برای بازدید عموم در شبکه‌های صداوسیما خواهند بود یا صرفاً با رونمایی تبلیغاتی و انتشار احتمالی چند قسمت در فضای مجازی، به آرشیو سپرده می‌شوند؟
کداوم دستاورد قرار بود با تولید فیلم و مستند توسط روابط عمومی شستا و صرف هزینه‌های سنگین مالی، عاید کارگران و بازنشستگان شود؟
اگر روابط عمومی شستا از همان کارگرانی که به تصویر کشید می‌پرسید نیازشان چیست و شستا چه کند، آیا به تولید فیلم و مستند اشاره می‌کردند؟ آیا می‌گفتند هزینه کنید، از ما فیلم بگیرید و سپس آرشیو کنید؟!