22:35 - 2025/07/18

جولانی رئیس دولت خودخوانده سوریه که با اعتماد به آمریکا و انجام مذاکره با ترامپ و وعده لغو تحریم‌ها، تصور می‌کرد می‌تواند با این رویکرد مسالمت‌آمیز به زمامداری خود در سوریه بپردازد، اکنون با حملات گسترده رژیم صهیونیستی مواجه شده و فرار را...

عاقبت مذاکره با ترامپ به امید لغو تحریم‌ها

آیینه عبرتی به نام جولانی

آیینه عبرتی به نام جولانی

جولانی رئیس دولت خودخوانده سوریه که با اعتماد به آمریکا و انجام مذاکره با ترامپ و وعده لغو تحریم‌ها، تصور می‌کرد می‌تواند با این رویکرد مسالمت‌آمیز به زمامداری خود در سوریه بپردازد، اکنون با حملات گسترده رژیم صهیونیستی مواجه شده و فرار را به قرار ترجیح داده است.
نوع رفتار آمریکا و اسرائیل با حکومت جولانی در سوریه نشان داد اعتماد به غرب، سرابی بیش نبوده و نیست. حال توفیری ندارد که نام فرد معتمد، رضا میرپنج و مصدق باشد یا عرفات یا صدام یا قذافی و یا حتی جولانی. وجه اشتراک تمامی آنها اما سرنگونی و مرگ درنهایت خفت است.
تحولات کنونی در منطقه غرب آسیا بسیار درس‌آموز است. همین چند هفته پیش بود که در جریان تجاوز اسراییل به خاک ایران، نصب بیلبوردی در سرزمین‌های اشغالی به شدت خبرساز شد. در این بیلبورد که عنوان پیمان ابراهیم بر آن نقش بسته بود، تصاویر بسیاری از سران کشورهای عربی در کنار ترامپ و نتانیاهو به چشم می‌خورد. از قضا یکی از افراد حاضر در این بنر تبلیغاتی، الجولانی، تروریستی بود که اکنون زمامداری سوریه را در دست دارد.

تنها چند روز پس از خبرساز شدن این بیلبورد جنجالی، اسراییل به بهانه حمایت از دروزی‌ها به دمشق حمله می‌کند و کاخ ریاست جمهوری و وزارت دفاع سوریه را به تلی از خاک بدل می‌سازد. این اقدام صهیونیست‌ها نشانگر این واقعیت است که زمامداران رژیم اشغالگر قدس، حتی به ظاهر متحدین و دوستان خود را نیز در مسیر نیل به اهداف شومشان قربانی کرده و هیچ مانعی را بر سر راه مقاصد پلیدشان برنمی‌تابند.

ابومحمد الجولانی در سوریه، کم برای صهیونیست‌ها و ارباب آمریکایی‌شان، دم تکان نداد و خوش‌رقصی نکرد. نشان به آن نشان که هنوز ماه‌ها پس از ورود اسراییل به خاک سوریه و در ازای تضمین نیم‌بند ترامپ به خارج نمودن نام سوریه از تحریم‌ها، تلاشی برای رهاسازی بخش‌هایی از کشورش از چنگال صهیونیست‌ها انجام نداد. در ازای این خفت و خود به ندیدن زدن رهبر گروه تروریستی تحریر الشام در قبال زیاده‌خواهی‌های اسراییل اما این رژیم خونخوار به همین هم بسنده نکرد و وارد دور تازه‌ای از تجاوزات در جنوب سوریه شد.

تحولات سوریه باید درس عبرتی برای سایر کشورهای عربی به اصطلاح هم‌پیمان با صهیونیست‌ها باشد چراکه تنها چند هفته پس از دیدار جولانی با ترامپ در عربستان، چنین بلایی بر سر سوریه نازل شد و هیچ بعید نیست در آینده‌ای نه‌چندان دور نوبت به آسیاب سایر کشورهای عربی متحد اسراییل در منطقه برسد.

جولانی آینده سوریه را گروگان صهیونیست‌ها کرد
امروز مردم سوریه و حتی مخالفان دولت قبلی که تصور می‌کردند بعد از سقوط بشار اسد به آزادی می‌رسند، به این نتیجه رسیده‌اند که کلاه بزرگی بر سرشان رفته است؛ زیرا نه تنها نشانه‌ای از آزادی نمی‌بینند بلکه دیگر هیچ امنیتی در هیچ کجای سوریه وجود ندارد و سوری‌ها حتی اگر از سرکوبگری‌های دولت جدید خود جان سالم به در ببرند، سرنوشتشان را گروگان صهیونیست‌هایی می‌بینند که آزادانه می‌توانند در هر نقطه از سوریه جولان بدهند.
با وجود اینکه هنوز هم مناطق وسیعی از سوریه در اشغال صهیونیست‌هاست، اما بعد از امضای رسمی قرارداد عادی‌سازی میان دو طرف سناریوهای بسیار خطرناک‌تری برای کشور و ملت سوریه ترسیم می‌شود. بسیاری از ناظران در این زمینه به توافقات اسلو میان تشکیلات خودگردان فلسطین و رژیم صهیونیستی اشاره می‌کنند که عملاً راه را برای تثبیت اشغالگری این رژیم در اراضی فلسطین هموار کرد.
جدا از ارزیابی‌هایی که در مورد سرنوشت و آینده سوریه وجود دارد، نکته مسلم این است که جولانی بزرگترین خطر را برای سوریه به وجود آورد و همانطور که قبلاً هم نشان داده بود هیچ اهمیتی به سرنوشت ملت سوریه نمی‌دهد و برای ماندن در قدرت حاضر است کل خاک سوریه را تقدیم بیگانگان کند.

مزد اعتماد به صهیونیسم
مماشات و اعتماد دولت تکفیری‌های دمشق نسبت به رژیم صهیونیستی، نتوانست تل‌آویو را راضی کند و سیاست سازش به شکست انجامید. در حالی که دولت دمشق تلاش داشت با ایجاد روابط گسترده و شفاف، آرامش را در مرزها حفظ کنند، اسرائیل همچنان به حملات و بمباران‌های خود علیه مواضع سوریه ادامه داد. این رویکرد نشان می‌دهد که تل‌آویو به دنبال فشار و تسلط کامل بر تحولات میدانی است. دیدار ابومحمد جولانی، رئیس‌جمهور خودخوانده سوریه، با دونالد ترامپ نیز نتوانست بر تصمیم اسرائیل برای بمباران دمشق تأثیرگذار باشد. حتی فشارهای نماینده ویژه آمریکا در امور سوریه و برخی بازیگران نزدیک به گروه‌های تکفیری نیز نتوانست مانع از عملیات نظامی گسترده اسرائیل علیه مقرهای مهم سوریه شود. این حملات به بهانه حمایت از اقلیت دروزی در منطقه جنوب سوریه انجام گرفت اما هدف اصلی تضعیف مولفه‌های قدرت دمشق است تا زمینه برای تجزیه این کشور فراهم شود. تل‌آویو با این اقدامات نشان داد که هرگونه مصالحه موقت یا روابط تاکتیکی با دولت دمشق و گروه‌های مسلح، مانع اجرای سیاست‌های امنیتی آن نمی‌شود. بمباران شدید مقر ستاد فرماندهی کل و ساختمان ریاست جمهوری سوریه در دمشق، پیامی آشکار به جولانی است که مماشات و گفت‌وگو نمی‌تواند راهکار حفظ امنیت و ثبات در منطقه باشد و اسرائیل همواره آماده تشدید تنش‌ها برای تحقق اهداف خود است.

مطالب مرتبط