سعید حسینی
عضو اتاق بازرگانی ایران
صنعت این روزها زیر سایه سنگین قطعی‌های برق نفس می‌کشد. کارخانه‌ها با خاموشی‌های گاه و بیگاه دست‌وپنجه نرم می‌کنند، خطوط تولید متوقف می‌شوند و کارگران در معرض بیکاری قرار دارند. این وضعیت، که تولیدکنندگان را در تنگنای سختی قرار داده، نتیجه سال‌ها برنامه‌ریزی ناکافی در حوزه انرژی است. اما این چالش، می‌تواند فرصتی برای دولت چهاردهم باشد تا با همکاری بخش خصوصی و اصلاح رویه‌ها، راه را برای آینده‌ای پایدار در صنعت و انرژی هموار کند. تولید، ستون اقتصاد کشور است و حفظ آن، وظیفه‌ای ملی است.
قطعی‌های برق، فراتر از یک مشکل مقطعی، به تهدیدی برای ثبات اقتصادی تبدیل شده‌اند. کاهش تولید، افزایش هزینه‌ها و از دست رفتن اعتماد سرمایه‌گذاران، تنها بخشی از پیامدهای این بحران است. اما ریشه این مشکل کجاست؟ سال‌ها کم‌توجهی به توسعه زیرساخت‌های انرژی و مدیریت غیرکارآمد منابع، ما را به این نقطه رسانده است. دولت چهاردهم، که شعار وفاق ملی را سرلوحه خود قرار داده، می‌تواند با بازنگری در سیاست‌های انرژی و کنار گذاشتن بروکراسی‌های دست‌وپاگیر، این بحران را به فرصتی برای تحول تبدیل کند.
یکی از راه‌های برون‌رفت از این وضعیت، حمایت از بخش خصوصی برای سرمایه‌گذاری در انرژی‌های تجدیدپذیر است. تولید برق از خورشید و باد، نه‌تنها وابستگی به منابع سنتی را کاهش می‌دهد، بلکه راهی پایدار برای تأمین انرژی صنایع است. اما چرا این ظرفیت عظیم، همچنان مغفول مانده است؟ فرآیندهای طولانی صدور مجوز، موانع گمرکی برای واردات تجهیزات، و نبود برنامه مشخص برای انتقال فناوری‌های روز، سرعت حرکت به سمت انرژی‌های پاک را کُند کرده است. بخش خصوصی آماده مشارکت است، اما نیاز به حمایت واقعی دارد. دولت می‌تواند با تسهیل صدور مجوزها، کاهش موانع گمرکی و ایجاد مشوق‌های مالی، این بخش را به میدان بیاورد.
تولیدکنندگان، که حالا با خسارت‌های ناشی از خاموشی‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کنند، به سیاست‌های جبرانی نیاز دارند. معافیت از جرائم دیرکرد، تقسیط بدهی‌های بانکی و تأمین اجتماعی، و به رسمیت شناختن شرایط فورس‌ماژور، می‌تواند فشار بر دوش واحدهای تولیدی را کم کند. این اقدامات، نه‌تنها به حفظ اشتغال کمک می‌کند، بلکه اعتماد تولیدکنندگان به دولت را نیز بازسازی می‌کند. اما این حمایت‌ها، بدون گفت‌وگوی مستقیم با فعالان اقتصادی ممکن نیست. دولت باید درهای خود را به روی بخش خصوصی باز کند، به پیشنهادها و انتقادهای آن‌ها گوش دهد و از تجربه‌هایشان بهره ببرد. تجربه نشان داده که بی‌توجهی به صدای تولیدکنندگان، مشکلات را عمیق‌تر می‌کند.
بخش خصوصی، که بخش بزرگی از اقتصاد ایران را نمایندگی می‌کند، آماده همکاری برای حل این بحران است. از افزایش بهره‌وری انرژی گرفته تا مشارکت در پروژه‌های تولید برق، فعالان اقتصادی می‌توانند شریکی قابل‌اعتماد برای دولت باشند. اما این همکاری نیازمند اعتماد متقابل است. دولت چهاردهم باید با اقداماتی ملموس، نشان دهد که به حل این بحران متعهد است. بازنگری در مدیریت دستگاه‌های متولی انرژی، تسریع در اجرای پروژه‌های تجدیدپذیر، و حمایت از تولیدکنندگان آسیب‌دیده، گام‌هایی است که می‌تواند چراغ صنعت را دوباره روشن کند.
اکنون زمان آن است که دولت و بخش خصوصی دست در دست هم، این چالش را به فرصتی برای رشد تبدیل کنند. قطعی برق، زنگ خطری برای اقتصاد ایران است، اما با برنامه‌ریزی درست و همکاری ملی، می‌توان این تهدید را به یک تحول مثبت بدل کرد. رئیس‌جمهور و دستگاه‌های دولتی باید با شجاعت و تدبیر، راه را برای آینده‌ای روشن‌تر باز کنند.