۲۱:۳۵ - ۱۴۰۵/۰۷/۱۳

در روزهای اخیر غلامرضا نوری قزلجه، وزیر جهادکشاورزی دولت پزشکیان، مدعی شده است که قیمت کالاهای اساسی گران نشده است؛ ادعایی که بررسی آمارهای رسمی مرکز آمار و بانک مرکزی، فاصله عجیب آن با واقعیت سفره مردم را نشان می‌دهد. بر اساس گزارش مرکز ...

ارزانی به روایت وز‌‌یر گرانی به روایت جیب مردم

ارزانی به روایت وز‌‌یر گرانی به روایت جیب مردم

در روزهای اخیر غلامرضا نوری قزلجه، وزیر جهادکشاورزی دولت پزشکیان، مدعی شده است که قیمت کالاهای اساسی گران نشده است؛ ادعایی که بررسی آمارهای رسمی مرکز آمار و بانک مرکزی، فاصله عجیب آن با واقعیت سفره مردم را نشان می‌دهد.
بر اساس گزارش مرکز آمار میانگین تورم نقطه به نقطه مواد غذایی از ابتدای سال ۱۳۹۱ تا قبل از وزارت نوری قزلجه ۳۴.۶ درصد در هر ماه بود. در ۲۵ ماه وزارت نوری قزلجه این شاخص به ۷۰.۴ درصد رسیده است. یعنی در دوره نوری قزلجه تورم مواد غذایی ۲ برابر شده است. اما ماجرا به همین‌جا ختم نمی‌شود. آمارهای بانک مرکزی تصویر به مراتب تلخ‌تری ارائه می‌کنند. از سال ۱۳۵۷ تا مرداد ۱۴۰۳، یعنی پیش از آغاز وزارت نوری قزلجه، میانگین تورم سالانه مواد غذایی حدود ۲۴ درصد بوده است؛ اما در دو سال وزارت وی، این میانگین به حدود ۶۷ درصد افزایش یافته است. این در حالی است که برای نخستین بار در دوره پس از انقلاب، تورم مواد غذایی در دوره وزارت نوری قزلجه سه‌رقمی شده و در شهریور امسال به ۱۰۲.۴ درصد رسیده است؛ یعنی قیمت مواد غذایی با سرعتی افزایش یافته که پیش از این در هیچ دوره‌ای از اقتصاد پس از انقلاب تجربه نشده بود. از سوی دیگر، بررسی قیمت ۵۲ قلم از کالاهای پرمصرف خانوارها بر اساس اطلاعات مرکز آمار نشان می‌دهد که این کالاها در ۲۵ ماه وزارت نوری قزلجه به طور میانگین ۲۶۳ درصد گران شده‌اند.
با وجود چنین اعدادی، چگونه می‌توان ادعا کرد که «کالاهای اساسی گران نشده‌اند»؟
اگر افزایش میانگین ۲۶۳ درصدی قیمت ده‌ها قلم کالای پرمصرف، دو برابر شدن تورم مواد غذایی و عبور تورم مواد غذایی از مرز ۱۰۰ درصد، مصداق گرانی نیست، پس مردم برای توصیف آنچه هر روز هنگام خرید تجربه می‌کنند باید از چه واژه‌ای استفاده کنند؟
مسئله فقط یک اختلاف آماری نیست؛ مسئله شکاف میان روایت مسئولان و واقعیت زندگی مردم است. خانواده‌ای که برای خرید مواد غذایی، گوشت، مرغ، برنج، لبنیات، حبوبات، روغن و سایر اقلام ضروری هر روز با قیمت‌های بالاتری مواجه می‌شود، نمی‌تواند گرانی را با یک جمله انکار کند.
وزیر جهادکشاورزی متولی مستقیم بخش مهمی از زنجیره تولید، تأمین و توزیع کالاهای اساسی است و طبیعتاً مردم انتظار دارند به جای انکار گرانی، درباره علت این افزایش قیمت‌ها و مسئولیت دستگاه متبوع خود توضیح دهد. وقتی تورم مواد غذایی سه‌رقمی شده و قیمت ده‌ها قلم کالای پرمصرف صدها درصد افزایش یافته، پاک کردن صورت مسئله با انکار گرانی، نه سفره مردم را ارزان می‌کند و نه قدرت خرید خانوارها را افزایش می‌دهد.
واقعیت این است که مردم نه با آمارسازی، بلکه با قبض خرید و موجودی جیب خود وضعیت بازار را اندازه می‌گیرند. اگر وزیر معتقد است کالاهای اساسی گران نشده‌اند، بهتر است به جای کلی‌گویی، فهرست قیمت کالاهای اساسی را در ابتدای مسئولیت خود و امروز منتشر کند تا افکار عمومی درباره این ادعا قضاوت کند.
اکنون پرسش اصلی از وزیر جهادکشاورزی این است: وقتی آمار رسمی از دو برابر شدن تورم مواد غذایی، رسیدن تورم به ۱۰۲.۴ درصد و افزایش ۲۶۳ درصدی قیمت ۵۲ قلم کالای پرمصرف خبر می‌دهد، دقیقاً کدام بخش از این اعداد «گرانی» محسوب نمی‌شود؟
انکار گرانی شاید در تریبون آسان باشد، اما سفره مردم جای انکار ندارد.

مطالب مرتبط