اصلاح‌طلبان در دو سال اخیر بارها فریب مذاکره با آمریکا را خورده‌اند اما همچنان بر مدار فریب‌ خوردن در تلاشند.
از زمان شروع به کار دولت پزشکیان و بازگشت جریان اصلاح‌طلب به زمام امور در دولت، مذاکره با آمریکا به مهمترین دستور کار قوه مجریه تبدیل شده است. جریان اصلاح‌طلب برای اثبات مفید بودن مذاکره با آمریکا، همواره بر اثرات کوتاه‌مدت آن بر اقتصاد کشور مانور داده است اما در عین حال تلاش دارد واقعیات اقتصادی را مخفی کند.
مثلا در فروردین سال گذشته که دور اول مذاکرات دولت پزشکیان با دولت ترامپ شروع شد و قیمت دلار در بازار کمی پایین آمد، رسانه‌های اصلاح‌طلب با ذوق‌زدگی از دلار 85 هزار تومانی خبر دادند. اما جریان حامی دولت پزشکیان به روی خودش نیاورد که دلار را با نرخ 58000 هزار تومان در مرداد 1403 از دولت سیزدهم تحویل گرفته بودند و با سیاست‌های اشتباه اقتصادی آن را در کمتر از 6 ماه 50 درصد گران کردند. اما با توجه به آن که مذاکرات سال گذشته کاملا طرح فریب آمریکا و اسرائیل برای حمله به ایران بود، شاهد بودیم که تا پایان سال قیمت دلار تقریبا 2 برابر شد اما اصلاح‌طلبان به روی خود نیاوردند که این بازی شرطی‌سازی اقتصاد به مذاکرات، نتیجه‌ای جز همین التهابات اقتصادی ندارد.
روز گذشته نیز مجددا جریان اصلاح‌طلب و حامیان دولت پزشکیان به ارسال سیگنال‌هایی با موضوع واکنش مثبت بازارها پرداختند و دوباره خبرهایی با تیترهای تکراری کاهش یا سقوط قیمت دلار به علت توافق احتمالی با آمریکا را مخابره کردند.
جریان اصلاح‌طلب باید پاسخ دهد که چطور در 3 سال (36 ماه) دولت شهید رئیسی قیمت دلار حدود 133 درصد افزایش یافت اما در 21 ماه دولت پزشکیان تاکنون دلار نزدیک به 200 درصد گران شده است؟ اگر مذاکرات با آمریکا می‌تواند دلار را ارزان کند، چرا در دولت سیزدهم که اولویت دولت به هیچ‌وجه مذاکره نبود، متوسط افزایش قیمت دلار یک‌سوم دولت پزشکیان بوده که اولویتش را مذاکره با آمریکا قرار داده است؟
این در حالی است که تجربه دو دولت شهید رئیسی و پزشکیان نشان داده که چشم امید بستن به مذاکره و توافق با آمریکا برای بهبود وضعیت اقتصادی کشور، کاملا اشتباه است و آمریکا هیچ امتیازی به ایران نخواهد داد و رفع مشکلات اقتصادی مردم نیز نیازمند رفع گره‌های داخلی اقتصادی است و از مذاکره، آبی برای اقتصاد ایران گرم نخواهد شد.