صف‌های طولانی مقابل جایگاه‌های سوخت در برخی شهرهای کشور، بار دیگر موضوع تأمین و توزیع بنزین را به یکی از محورهای انتقاد نمایندگان مجلس تبدیل کرده است؛ معضلی که از یک‌سو ساعت‌ها از وقت مردم را می‌گیرد و از سوی دیگر، پرسش‌هایی جدی درباره مدیریت عرضه سوخت، مقابله با قاچاق، نحوه توزیع بنزین و برنامه دولت برای مهار ناترازی تولید و مصرف ایجاد کرده است.
اظهارات نمایندگان مجلس نشان می‌دهد مسئله صرفاً به ازدحام مقطعی در چند جایگاه محدود نیست. یکی از موضوعات مهم در بررسی صف‌های بنزین، سیاست محدودسازی کارت‌های آزاد جایگاه‌ها است. هنگامی که دسترسی رانندگان به کارت آزاد محدود می‌شود، فشار تقاضا می‌تواند در جایگاه‌هایی که امکان سوخت‌گیری با کارت شخصی وجود ندارد یا سهمیه افراد پاسخگوی نیازشان نیست، متمرکز شود.
احمد جباری، نماینده هرمزگان، دوم آبان با انتقاد از سیاست جمع‌آوری کارت‌های سوخت آزاد جایگاه‌ها، خواستار جلوگیری از اجرای آن در استان شد. او تأکید کرد که شرایط جغرافیایی، فاصله طولانی شهرها و وابستگی مردم به حمل‌ونقل جاده‌ای باید در تصمیم‌گیری‌ها لحاظ شود.
مجتبی یوسفی، نماینده اهواز در مجلس هم با انتشار تصویری از صف پمپ بنزین در شرق تهران نوشت: جلوگیری از قاچاق و عرضه خارج از شبکه درست؛ ولی مسئولانی که با ماشین دولتی تردد می‌کنند و هرگز در این صف‌ها نایستاده‌اند، باید یک‌بار خودشان با ماشین شخصی بنزین بزنند تا ببینند مدیریت سوخت، اگر مشغلهٔ کاذب و دغدغهٔ جدید به زندگی مردم اضافه کند، مدیریت نیست؛ بی‌تدبیری است.
نماینده خوزستان، با اشاره به تجربه ۴۰ دقیقه انتظار در صف پمپ‌بنزین در شرق تهران، از مسئولان خواست با بازنگری در شیوه مدیریت سوخت، از تحمیل مشغله و دغدغه جدید به مردم جلوگیری کنند و اجازه ندهند تصمیمات نادرست، تلاش جهادگران عرصه تولید و توزیع بنزین در شرایط جنگی را تحت‌الشعاع قرار دهد.
یوسفی، با انتشار تصویری از صف پمپ بنزین نوشت: ساعت ۷:۳۸ وارد صف پمپ‌بنزین شرق تهران شدم، ساعت ۸:۲۰ بنزین زدم. امروز سوم آبان، سهمیه‌های ۱۵۰۰ و ۳۰۰۰ تومانی هنوز روی کارت مردم موجوده، اما صف حداقل ۴۰ دقیقه‌ای رو تجربه کردم.
یوسفی تاکید کرد: با تصمیمات خام، تلاش شبانه‌روزی جهادگران عرصه تولید و توزیع بنزین در شرایط جنگی کشور را تحت‌الشعاع قرار ندهید. صف بنزین را از دوش مردم بردارید!
از این منظر، پرسش از وزارت نفت آن است که آیا پیش از اجرای محدودیت‌ها، آثار آن بر صف جایگاه‌ها، دسترسی مردم و توزیع منطقه‌ای سوخت به‌طور کامل بررسی شده بود؟
مبارزه با قاچاق سوخت و جلوگیری از سوءاستفاده از کارت‌های جایگاه، اهداف قابل دفاعی هستند؛ اما اگر اجرای یک سیاست بدون پیش‌بینی راهکار جایگزین، دسترسی مصرف‌کننده عادی را دشوار کند، لازم است سازوکار آن بازنگری شود. مقابله با قاچاق نباید به بهای تحمیل ساعت‌ها معطلی به مردم تمام شود.