ادامه تنشها در تنگه هرمز روند افزایش قیمت غذا در جهان را سرعت بخشیده است.
برآوردها از ادامه روند تنشها در منطقه خلیج فارس و مسدود ماندن تنگه هرمز علاوه بر آثار نگرانکننده در اقتصاد بینالمللی تولید و توزیع غذا در جهان را نیز تحت تأثیر قرار داده و روند صعودی قیمت آن را سرعت بخشیده است.
دویچه وله آلمان اخیراً در گزارشی نسبت به اثرات مسدود شدن تنگه هرمز بر کاهش عملکرد کشاورزی و افزایش قیمت جهانی غذا هشدار داده است.
جوزف وبستر عضو شورای سردبیری این رسانه در گزارش یادشده نوشته قیمت اوره و آمونیاک – یکی از نهادههای حیاتی کشاورزی – از زمان آغاز درگیری در اواخر فوریه به ترتیب 15% و 20% افزایش یافته است.
وبستر در این زمینه میگوید: البته سطح نگرانیها از ادامه چنین روندی در کشورهای مختلف کاملاً متفاوت است به عنوان مثال بر اساس آمارهای رسمی از بخش کشاورزی ایالات متحده وابستگی 50 درصدی به واردات مواد یادشده نگرانی عمدهای در این کشور ایجاد کرده به این دلیل که ادامه روند فعلی میتواند تهدیدی جدی برای امنیت غذایی ایالات متحده آمریکا شناخته شود.
وی در ادامه میافزاید: شاهد مثال این روند هم در بخش کشاورزی ایالات متحده در کمربند ذرت این کشور کاملاً مشهود است چون تولید این محصول استراتژیک آمریکا وابسته به تأمین کودهای نیتروژنه است و با در نظر گرفتن آغاز فصل کاشت محصول یادشده برآوردها حکایت از کاهش عملکرد دارد به این دلیل که میزان کود مورد نیاز کشاورزان اکنون در دسترس نیست.
وبستر همچنین تاکید میکند: البته کاهش عملکرد پایان کار نیست بلکه این روند مستقیم به دلیل کمبود تولید و افزایش تقاضا منجر به گرانی غذا خواهد شد که مطالعات تخصصی در این زمینه نشان میدهد که این روند میتواند منجر به کمبود فز آینده مواد غذایی برای 45 میلیون آمریکایی شود.
به گفته وی این در حالی است که برخلاف آمریکا، چین همواره نسبت به امنیت غذایی کشور خود نگران بوده و به همین دلیل نسبت به ذخیرهسازی نهادههای اصلی اقدام میکند و برای جلوگیری از بروز چالش از ابتدای درگیریهای خلیج فارس روند صادرات نهادههای مؤثر در کشاورزی را بسیار محدود کرده است.
عضو شورای سردبیری دویچهوله در ادامه تصریح میکند که البته موضوع غذا در منطقه درگیر تنشها یعنی خلیج فارس کاملاً متفاوت است چون تمامی کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس اگرچه تولیداتی دارند و خودشان تولیدکننده نفت و محصولات مرتبط هستند اما واقعیت امر اینجاست که آنها برای تأمین نیازهای خوراکی خود به شدت وابسته به واردات از سایر کشورها با استفاده از تنگه هرمز هستند.
وی در ادامه میافزاید: با در نظر گرفتن نکته یادشده بسته ماندن تنگه هرمز میتواند امنیت غذایی کشورهای عربستان، امارات متحده، قطر، بحرین و تا حدودی عمان را تحت تأثیر قرار دهد.
به نوشته این فعال رسانهای بحران تنگه هرمز به طور مکانیکی اهرم فشار ژئوپلیتیکی صادرکنندگان عمده کشاورزی را افزایش میدهد به صورتی که روسیه به عنوان بزرگترین صادرکننده کود شیمیایی در جهان است و بلاروس نیز بازیگر قابل توجهی در بازار کود پتاس شناخته میشود که میتوانند در معادلات اقتصادی و سیاسی آینده اثرگذاری بالایی داشته باشند.
وبستر معتقد است ادامه تنشها در منطقه میتواند اثرات موجی قابل توجهی در اختلال عرضه مواد شیمیایی در سراسر جهان ایجاد کند که نهایتاً به افزایش هزینه تولید مواد غذایی و گسترش گرسنگی در سطح جهان باشد و توازن قدرت را به سمت کشورهای تولیدکننده عمده غذا تغییر دهد.
البته عضو شورای سردبیری این رسانه آلمانی تاکید میکند: تنشهای یادشده تنها در بخش غذا و کشورهای یادشده اثرگذاری منفی نخواهد داشت و از آنجا که تنگه هرمز محل جابهجایی 20 درصد از تولید نفت و گاز طبیعی جهان است سایر صنایع نیز تحت تأثیر قرار خواهند گرفت.
وی در پایان با اشاره به آسیبپذیری اقتصاد کشورهای شرق آسیا مثل ژاپن، تایوان، کره جنوبی و تایلند مینویسد: کاهش عرضه نفت خام و محصولات پتروشیمی میتواند مستقیم در صنعت پوشاک (شلوار جین و تولید الیاف مصنوعی) را تحت تأثیر قرار دهد و در بخش صنایع بستهبندی به دلیل کاهش محصولات پتروشیمی را زمینگیر کند.