تورم نقطه به نقطه تولیدکننده که در پایان دولت شهید رئیسی ۲۳.۸ درصد بود در پاییز امسال به ۵۳.۷ درصد افزایش یافت و بیش از ۲ برابر شده است.
افزایش شتابان تورم تولیدکننده این اخطار را میدهد که به زودی اثرات افزایش هزینه تولید در کشور به بخش کالاهای مصرفی سرریز خواهد شد و تورم کالاهای مصرفی را هم بیشتر خواهد کرد. این در حالی است که هماکنون هم نرخ تورم مصرفکننده به علت اقدام دولت چهاردهم در حذف ارز ترجیحی، در اوج خود قرار دارد.
تورم تولیدکننده از آنجایی اهمیت دارد که شاخص مهمی برای پیشبینی تورم مصرفکننده است. به عبارتی هر افزایش یا کاهشی در تورم تولیدکننده، خود را در بازار نهایی و خردهفروشیها نشان خواهد داد.
افزایش بیش از ۲ برابری تورم تولید در حالی است که دولت سیزدهم توانسته بود تورم تولید را در ۳ سال فعالیت خود به کمتر از نصف کاهش دهد. تورم تولید در پایان دولت حسن روحانی از ۶۰ درصد عبور کرده بود اما مجددا در دولت پزشکیان، تورم تولید افزایشی شده است.
نگاهی به آمار بخشهای مختلف تولیدی در کشور نشان میدهد تورم همه بخشها نسبت به فصل پایانی دولت شهید رئیسی به شدت افزایش پیدا کرده است.
دولت چهاردهم اگر سیاستهای اقتصادی خود را تغییر ندهد و روند افزایش نرخ ارز رسمی را به بهانه تکنرخی کردن ارز ادامه دهد، اوضاع تولید بدتر از شرایط فعلی هم خواهد شد و دود آن به چشم مصرفکنندگان خواهد رفت.

