وزیر راه و شهرسازی با وعده تسریع در خانهدار شدن مردم با استفاده از مدلهای جدید، گفت: سکونتگاههای بدون امکانات در شأن مردم نجیب ایران نیست.
فرزانه صادق مالواجرد بابیان اینکه کار باقدرت و جدیت در تأمین اراضی، الحاق به محدوده و شهرکسازی در حال پیگیری است، افزود: به همین منظور، هر دو هفته یکبار شورای عالی شهرسازی و معماری برای بررسی نوع اراضی و مشکلات فنی، کارشناسی، دسترسی و غیره تشکیل میشود.
وی با تأکید بر لزوم تأمین خدمات پشتیبان مسکن بهموازات ساخت مسکن، افزود: اگر سکونتی شکل بگیرد و در این سکونتگاه، واحدهای تجاری، فضای سبز و درمانی پشتیبان ایجاد نشده باشد، زندگی را سخت میکند و این در شأن مردم نجیب ایران نیست.
مالواجرد با تأکید براینکه در تأمین مسکن، مدلهایی که بتواند زودتر مردم را خانهدار کند در برنامه قرار میگیرد، گفت: اینکه دولت بخواهد از صفرتا ۱۰۰ وارد شود، تحویل زمین و واحدها به درازا میکشد. بنابراین در برخی از استانها، واگذاری زمین با شرط آمادهسازی آن و دسترسیهای مشخص، در برخی از استانها در همکاری با پیمانکاران و بهرهمندی از بضاعت پیمانکاران و مشارکتکنندگان و در برخی از مناطق نیز با واگذاری گروهی زمین، انجام میشود.
وی از دیگر موضوعات در دست پیگیری را تسهیلات بانکی عنوان کرد و گفت: جلساتی با رئیسکل بانک مرکزی و کمیسیون عمران مجلس برگزار کردهایم تا مشکلات مربوط به تسهیلات، مبلغ و نحوه واگذاری آنها حل شود.
وزیر راه و شهرسازی در سفر به خراسان شمالی، گفت: در چهل و اندی سال گذشته؛ اقدامات زیادی در حوزه راهسازی انجامشده است. البته مطالبات همچنان بسیار زیاد است.
صادق مطالبات مردم از دولت را به دودسته تقسیم کرد و گفت: بخشی از این مطالبات را دولت با دخالت بیجا؛ ایجاد کرده است! دولت گفته که دستور میدهم انجام شود و وعده وعید داده و مردم به آن امید بستهاند و انجامنشده است!
به گفته وی، اما بخش دیگرمطالبات ازمأموریتهای اصلی دولتها بوده که بهدلیل کمبود اعتبارات؛ تلنبار شده و تحریمها هم در عدم تحقق این مطالبات اثرگذار بودهاند.اما همه این مشکلات بهدلیل تحریمها و کمبود اعتبارات نیست؛ نوع مدیریت و مسئولیتپذیری مدیران هم در آن نقش داشتهاند. بسیاری از کارهای ما از نوع نظارتمان بر پیمانکار گرفته تا مواجهه با سرمایهگذار و نوع رفتارمان با متقاضیان مسکن، به نوع مدیریت ما برمیگردد.
وزیر راه و شهرسازی «اعتبارات» را شریانی نامید که سرعت کارها را بیشتر میکند و در ادامه پرسید: آیا دورههایی هم بوده که اعتبار و تسهیلات وجود داشته اما کار چندانی انجامنشده؟! حتماً بوده! پس اعتبارات، تنها فاکتور مؤثر در حل مشکلات موجود نیست و باید نوع مدیریت و مواجههمان با مردم را اصلاح کنیم.