اظهارات جنجالی سقاب اصفهانی درباره جمع کردن کارت سوخت جایگاه‌ها، بار دیگر ضرورت نظارت بر اظهارنظرهای مسئولان دولتی را برجسته کرده است. تجربه اظهارات قبلی سقاب‌اصفهانی درباره وضعیت بنزین نشان داد که سخنان نسنجیده یک مقام دولتی می‌تواند به‌جای حل مسئله، به نگرانی عمومی، التهاب بازار و ایجاد بحران در زندگی روزمره مردم منجر شود.
روز پنجشنبه ۲۱ آبان، اسماعیل سقاب اصفهانی درباره بنزین اعلام کرد که مردم دیگر نمی‌توانند مانند گذشته روی کارت‌های سوخت جایگاه‌ها حساب کنند و باید برای سفرهای خود برنامه‌ریزی داشته باشند. او از حذف کارت جایگاه در آینده خبر داد و تأکید کرد که واقعاً در تأمین سوخت با مشکل مواجه هستیم. پیش‌تر دولت اعلام کرده بود که به‌جز سخنگوی دولت و شرکت پالایش و پخش هیچ مقام دیگری از دولتمردان اجازه اظهارنظر درباره مسئله بنزین را ندارد. اظهارات سقاب با موجی از واکنش‌ها در فضای رسانه هم مواجه شد.
اما ماجرا زمانی نگران‌کننده‌تر می‌شود که به سابقه اظهارنظرهای او درباره بنزین بازگردیم. سقاب اصفهانی در اواخر تابستان امسال با طرح ادعای کمبود شدید بنزین و این مضمون که کشور دیگر بنزین کافی در اختیار ندارد، عملاً به نگرانی عمومی درباره تأمین سوخت دامن زد. انتشار این اظهارات و طرح موضوع کمبود بنزین، موجی از نگرانی در میان مردم ایجاد کرد و برای حدود دو هفته جایگاه‌های سوخت در نقاط مختلف کشور با صف‌های سنگین و ازدحام خودروها مواجه شدند؛ وضعیتی که کشور را تا آستانه یک بحران در تأمین و توزیع سوخت پیش برد.
اکنون نیز انتشار خبر اظهارات بدون هماهنگی و خارج از چارچوب این معاون پزشکیان درباره بنزین، بار دیگر این نگرانی را ایجاد کرده است که به‌جای تمرکز بر حل مشکلات و مدیریت کارشناسی حوزه انرژی، حاشیه‌سازی و طرح مباحث التهاب‌آفرین در دستور کار قرار گرفته باشد.
نکته قابل تأمل آن است که موضوع بنزین به دلیل ارتباط مستقیم با معیشت مردم، حمل‌ونقل و قیمت تمام‌شده کالاها، از حساسیت اجتماعی بالایی برخوردار است و هرگونه اظهارنظر غیرمسئولانه درباره آن می‌تواند انتظارات تورمی و نگرانی عمومی را تشدید کند.
دولت باید پیش از تکرار تجربه پرهزینه تابستان، درباره نحوه اظهارنظر سقاب اصفهانی تعیین تکلیف کند. نمی‌توان از یک مقام دولتی انتظار داشت در موضوعی با این میزان حساسیت، هر روز با طرح یک سناریو یا بیان یک ادعای تازه فضای جامعه را ملتهب کند و سپس مسئولیت تبعات آن را به گردن دیگران بیندازد.
مسئله امروز کشور کمبود حاشیه نیست؛ مردم از دولت انتظار دارند به‌جای اظهارنظرهای جنجالی، برای حل مشکلات انرژی و تأمین پایدار سوخت برنامه عملی ارائه کند. اگر قرار باشد هر بار با اظهارات یک مسئول، آرامش بازار و زندگی مردم تحت تأثیر قرار بگیرد، چه کسی پاسخگوی هزینه‌های این حاشیه‌سازی‌ها خواهد بود؟