در حالی‌که کشورهای منطقه از جمله ترکیه، قطر و امارات با اجرای پروژه‌های عظیم نیروگاهی و تجدیدپذیر در حال افزایش ظرفیت خود هستند، ایران با نرخ رشد کمتر از ۱.۵ درصدی ظرفیت تولید برق در دهه گذشته، از برنامه‌های توسعه عقب مانده است.
آرش نجفی، رئیس کمیسیون انرژی اتاق ایران با استناد به داده‌های رسمی منتشرشده از سوی مرکز پژوهش‌های مجلس و ماهنامه بورس نشان داد که صنعت برق ایران در آستانه یک بحران ساختاری قرار دارد؛ بحرانی که از یک‌سو به دلیل عقب‌ماندگی در ظرفیت تولید و از سوی دیگر به‌خاطر سقوط کم‌سابقه سرمایه‌گذاری در بخش‌های تولید، انتقال و توزیع برق شکل گرفته است.
بر اساس نمودار منتشرشده از سوی مرکز پژوهش‌های مجلس، حداکثر توان تولید برق کشور در زمان اوج مصرف از حدود ۵۴ هزار مگاوات در سال ۱۳۹۵ به حدود ۶۲ هزار مگاوات در سال ۱۴۰۳ رسیده است.
این در حالی است که هدف‌گذاری برنامه هفتم توسعه، افزایش ظرفیت تولید تا سطح بیش از ۸۷ هزار مگاوات تا سال ۱۴۰۷ را پیش‌بینی کرده است؛ به این معنا که در حال حاضر بیش از ۲۵ هزار مگاوات فاصله بین توان تولید فعلی و هدف توسعه‌ای کشور وجود دارد.
بر اساس گزارش کارشناسان مرکز پژوهش‌های مجلس، در صورت تداوم وضعیت فعلی و عدم تحقق سرمایه‌گذاری لازم، کشور در سال‌های آتی با شکاف جدی بین عرضه و تقاضای برق مواجه خواهد شد؛ شکافی که می‌تواند محدودیت‌های جدیدی در صنایع بزرگ، ازجمله فولاد، سیمان و پتروشیمی ایجاد کند.